Türklerin binlerce yıla uzanan bir kültürü vardır. Bu kültür; yalnızca sözle, yazıyla değil, bedenle, duruşla, saçla, simgeyle taşınır. Bugün “saç örgüsü” diye geçilen, bizim dilimizde belik olarak bilinen gelenek de bunlardan biridir.
Son zamanlarda bu kadim mirası sahiplenmeye, hatta kökeninden koparıp başka kültürlere mal etmeye çalışanları görüyoruz. Şunu açıkça söylemek gerekir:
Türklerin ne vatanı ne de gelenekleri ödünç verilecek, sessizce terk edilecek şeyler değildir.
Saç örgüsü, Türklerde sadece bir süs değildir.
O, savaşçı kimliğin, toplumsal duruşun, aidiyetin ifadesidir.
Hunlardan Oğuzlara,
Kumanlardan Kıpçaklara kadar uzanan tarih boyunca saç örgüsü, Türk kültüründe vazgeçilmez bir simge olmuştur.
Kadın için ayrı, erkek için ayrı anlamlar taşımıştır.
Kimi zaman cesareti, kimi zaman asaleti, kimi zaman da toplumsal konumu anlatmıştır. Yani belik, sessiz ama güçlü bir dildir.
Bugün o dili yeniden hatırlama zamanıdır.
Kültürümüzü yaşatmanın, ona sahip çıkmanın zamanıdır.
Türk kadını tarih boyunca geri durmamıştır. Gerektiğinde savaşmış, gerektiğinde evini, soyunu, kimliğini korumuştur. Kimliğini saklamamış, tam tersine saçıyla, duruşuyla, varlığıyla ortaya koymuştur.
Taklit edilebiliriz, evet.
Ama kökümüz taklit edilemez.
Çünkü gelenek, sadece yapılan şey değil; neden yapıldığını bilmektir.
O yüzden bugün, belki küçük ama anlamı büyük bir hatırlatma yapıyoruz:
Saç örgüsü bir moda değildir.
Bir trend hiç değildir.
O, Türk kültürünün yaşayan izlerinden biridir.
Şimdi hatırlama zamanı.
Şimdi yaşatma zamanı.
Haydi Türk kadınları.
Beliklerimizi yeniden gururla taşıyalım.
Yorum Yazın